คนแปลกหน้า

คนแปลกหน้า…ชื่อก็บอกอยู่แล้ว…ว่าไม่ใช่คนที่เรารู้จัก…คุ้นเคย… และทำไมคนบางคนถึงเลือกที่จะไว้ใจ…เชื่อใจ… และจริงใจ
มันเป็นคำถามที่ไม่อาจมีใครตอบ ได้อย่างมีหลักการและเหตุผล เเต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้ มันคงเป็นเพราะ ความรู้สึก…ความรู้สึกที่คิดว่าคนๆนี้แหล่ะ
คือคนที่เลือกเพื่อจะผูกพัน….แต่อันที่จริงแล้ว…คำตอบของคำถามนี้ อาจจะแตกต่างกันไป ในแต่ละคน

บางคนได้เพื่อนแท้ จากการที่ได้รู้จักคนแปลกหน้า บางคนเศร้าใจเสียน้ำตา ให้คนแปลกหน้า บางคนที่สุดแล้วต้องพลัดพราก…จากคนแปลกหน้า
บางคนได้รับการถูกทรยศจากคนแปลกหน้า และบางคนได้ค้นพบรักแท้…จากคนแปลกหน้า และเหล่านี้คือคำตอบบางส่วนจากคนบางกลุ่มเท่านั้น
อาจจะมีใครอีกมากมายที่มีประสบการณ์แตกต่างออกไป โดยฉันจะยกตัวอย่างเหตุการณ์หนึ่งมาเล่าสู่กันฟัง…โดยเป็นเรื่องของเพื่อนฉันเอง

เพื่อนของฉันเป็นผู้หญิง..ผู้หญิงตัวเล็กๆ หน้าตาน่ารัก รูปร่างสง่างาม
เธอคนนี้คงหนีไม่พ้นจากคำว่า “ผู้หญิงที่เพียบพร้อม”เป็นแน่…ใช่เธอเป็นแบบนั้น แต่…สิ่งหนึ่งที่เธอชื่นชอบมากๆ
คือ การที่ได้ทำความรู้จักจากคนแปลกหน้า โดยไม่ใช่ทางไหนเป็นแน่นอกจากทางMSN เพื่อนของฉันชอบที่จะคุยกับใครมากมาย ทั้งชาย และหญิง
แต่หญิงคงมีไม่กี่คนที่คุยกับเธอ ครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เธอคุย และนัดเจอ (ซึ่งพฤติกรรมนี้อาจมีใครหลายคนที่เคยทำ) ถูกใจก็คุยต่อ ไม่ถูกใจก็เลิกคุย
ซ้ำแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า…โดยฉันเริ่มนึกกลัวว่าจะมีคนที่อาจจะมีคนที่คิดร้ายก
ับเธอ ไม่ว่าจะทำด้วยวิธีไหนก็ตาม ฉันเคยเตือนเธอหลายครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผล

จนกระทั้งครั้งหนึ่ง เธอนัดเจอชายคนหนึ่ง เค้ารูปร่างหน้าตาดีมาก พูดจาหว่านล้อมได้อย่างเก่งกาจ เธอเพลอเคลิบเคลิ้มกับเปลือกนอกของชายคนนั้นเข้า
แต่รู้ไหมสิ่งที่ชายคนนั้นทำกับเธอต่อมาคืออะไร พวกเขานัดเจอกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ได้สวยหรูอย่างครั้งก่อน ครั้งนี้เมื่อเขาชวนเธอไปร้องคาราโอเกะ
เธอก็ไปอย่างไม่มีความรู้สึกเคลือบแคลงใจ และแล้วเขาก็เริ่มเล้าโลมเธอจนเธอเคลิบเคลิ้มอยู่ชั่วครู่ เมื่อรู้สึกตัวอีกที ชม.ก็หมดเสียแล้ว ชายคนนั้นขอตัวกลับทันที
เขาบอกว่าเห็นว่ามันเย็นมากแล้ว ทั้งคู่ก็แยกทางกันกลับ…แต่!!!.ผลงานที่ชายคนนั้นทิ้งไว้ก็คือ กระเป๋าตังค์ และโทรศัพท์ของเพื่อนฉันหายไป
เมื่อรู้ตัว เธอรีบมาหาฉันทันที และเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟัง ฉันตกใจมากจนพูดคำว่า “ไปแจ้งความซะ” เพื่อนของฉันนิ่งอึ้ง…
คุณรู้ไหมหลังจากนั้นมีคำพูดอะไรออกมาจากปากของเธอ “ไม่หล่ะเขาคงมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนี้” นั่นยังไง เพื่อนของฉันหลงรักชายหัวขโมยเข้าแล้ว…

หลังจากนั้นเธอก็ยังคงทำเช่นเดิม คุย-นัดเจอๆๆ อยู่แบบนี้เรื่อยมา (ซึ่งใครๆก็คงคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไร้สาระมากๆ)
เธอเจอแม้กระทั้งหลอกจะพาเธอไปข่มขืน แต่เธอ…ยังคงไม่เข็ด!!! ทำไมนะ จิตใจของเธอทำด้วยอะไร ถึงได้ให้อภัย
และเมตตาคนแปลกหน้าที่ชั่วร้ายได้ขนาดนี้ เธอช่างมีจิตใจดีงามเหลือเกิน

และหลังจากนั้น มีอยู่วัน เธอบอกกับฉันว่า เธอเบื่อการใช้ชีวิตแบบนี้ เบื่อชีวิตที่ฉาบฉวย จอมปลอม (พึ่งคิดได้เรอะ) ฉันคิดในใจ
แต่แล้วเธอก็เลิกทำจริงๆ ตลอดเวลาหลังจากนั้น เธอบ่นเรื่อยมาว่าอยากเจอรักแท้ๆๆๆ จนกระทั้งครั้งหนึ่งเธอกลับไปเล่นMSN อีกครั้ง ด้วยความเหงา
และเธอก็ได้เจอกับชายอีกคนหนึ่ง เขาคนนี้เป็นคนที่เป็นสุภาพบุรุษมากๆ แต่ครั้งนี้เพื่อนของฉันได้เปลี่ยนวิธี โดยใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
วันผ่านวัน คืนผ่านคืน เขาคนนี้ยังเหมือนเดิม เขาช่างเสมอต้นเสมอปลายอะไรแบบนี้ ด้วยเหตุนี้ เพื่อนของฉันจึงตัดสินใจคบกับผู้ชายคนนี้และทุกครั้งที่
เธอมองหน้าเขา เพื่อนของฉันจะบอกเสมอว่า “นี่แหล่ะ…รักแท้ของฉัน”

เหตุการณ์นี้ทำให้ฉันเห็น และเข้าใจอะไรได้อย่างมากมาย คุณเองก็คงเช่นกัน เมื่อฉันนึกถึงเหตุการณ์นี้ทีไร
ในตอนท้ายฉันก็อดยิ้มไม่ได้ว่า นี่แหล่ะเพื่อนฉัน จนถึงวันนี้ก็ 8 ปีแล้ว ที่เพื่อนฉันใช้ชีวิตกับคนที่เธอเรียกว่า “รักแท้”

และคุณหล่ะ เคยรู้จักกับคนแปลกหน้าบ้างไหม เคยคิดที่จะทำความรู้จักกับคนแปลกหน้าบ้างไหม
เคยยิ้ม เคยพูดจา กับคนแปลกหน้าบ้างรึป่าว ลองสิ..แล้วคุณจะรู้ว่ามันมีความสุขไม่น้อย
อาจจะทำแค่เพียง ยิ้ม ให้กับคนที่ยืนรอรถเมล์ข้างๆก็ได้ อย่างเช่นฉันจากคนที่เคยมองโลกแง่ร้าย

เมื่อเพื่อนฉันได้สอนอะไรหลายๆอย่าง ฉันจึงคิดที่จะยิ้มให้กับทุกคนที่ฉันเดินผ่าน เเม้ใครจะหาว่าบ้าก็ตาม…
ทำไมนะหรอ…ก็เพราะฉันมีความสุขยังไงล่ะ ไม่แน่นะ มันอาจช่วยให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นมาอีกนิดก็ได้
เต่ถ้ามีคุณช่วยอีกแรง โลกใบนี้ก็คงจะน่าอยู่มากขึ้นเรื่อยๆก็ได้

…แต่อย่าลืมนะก่อนที่จะสนิทสนมกับใครต้องเลือกให้ดีนะคะ…
ร่วมวิจารณเรื่องนี้ ที่นี่