นาฬิกา..ที่ขวามือ : เรื่องสั้นเข้าประกวด cunm’s award เรื่องที่ 4

นาฬิกา..ที่ขวามือ

ขณะนี้เป็นเวลา 23.40 นาที ตามเวลาท้องถิ่นของประเทศไทย
ซึ่งผมดูจากนาฬิกาข้อมือเรือนโปรดปัจจุบันของผม
และแน่นอน .. ขณะนี้ ผมอยากจะพาทุกท่านย้อนอดีตไปยังวัยเด็กของผม …

ไม่ว่าใครๆก็คงจะมีนาฬิกาเป็นของตัวเองกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเด็กตัวน้อยๆ จนถึงผู้ใหญ่วัยชราที่วันๆไม่เดินกันแล้ว
บ้างก็ป่วยเป็นอัมพฤกษ์อัมพาต บ้างก็ไขข้อเสื่อมจนเดินไม่ไหว แต่นี่ไม่เกี่ยวกับประเด็นของเรา
ที่ต้องการจะอ้างให้เห็นภาพก็คือ ทุกวันนี้ มนุษย์เราใช้นาฬิกาเป็นดั่งอีกอวัยวะหนึ่งของร่างกายไปแล้ว
มันลานตาจนไม่มีใครคิดจะสังเกต ทุกๆคนก็ใส่ บางคนก็ไม่ใส่ แต่ส่วนมากก็ใส่กันทั้งนั้น

นาฬิกาเรือนแรกๆ ที่ผมจำความได้สมัยที่ยังเป็นเด็กประถมชั้นปีที่หนึ่ง ณ โรงเรียนแห่งหนึ่งย่าน
จรัญสนิทวงศ์ ตอนนั้นภาพยนตร์เรื่องแบทแมนกำลังดัง คุณพ่อของผมถึงกับพาไปดูรถของแบทแมน
ถึงห้างแห่งหนึ่ง ซึ่งถ้าจำไม่ผิดมันคือเวิร์ลเทรด หรือเซ็นทรัลเวิร์ลในปัจจุบัน

เมื่อกลับบ้านมาก็รบเร้าให้คุณแม่ซื้อนาฬิกาแบทแมนให้ สายของมันเป็นสีดำพลาสติกหนาๆ
หัวของนาฬิกาที่เป็นใบหน้าของแบทแมนเวลาจะดูเวลา ต้องเปิดหัวมันขึ้น
ก็จะมีตัวเลขอนาล็อกโชว์อยู่ที่หน้าปัดเล็กๆ ซึ่งนอกนั้นถูกกินบริเวณด้วยพื้นที่สีดำของตัวนาฬิกา
และมันสามารถถอดออกได้ เพราะมีรูใหญ่ๆ เพื่อสอดเข้าไปทางสายนาฬิกาอีกที
และเพราะความสามารถของมันอันนี้ ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมที่มิอาจลืมเลือนกับนาฬิกาเรือนแรกของผม
วันนั้นตอนพักเที่ยง ผมถอดนาฬิกาออกมา เพื่อจะทำกิจกรรมซักอย่าง
และแล้ว … ด้วยความที่ถอดอย่างไม่ระมัดระวัง เจ้าหัวแบทแมน ก็ไหลออกจากสาย และตกสู่ท่อน้ำอย่างมิวันหวนคืนกลับ
จำได้ว่าเสียใจและเสียดายมาก จนมาถึงวันนี้ ผมคงมีนาฬิกาเกินกว่าสิบเรือน หรือ อาจจะมากกว่านั้น บางเรือนก็เสียไป
บางเรือนก็หายไป หรือบางทีก็ถูกลบเลือนจากความทรงจำไปตามกาลเวลา พอโตขึ้นมาหน่อย
ก็จะใส่คาสิโอ้ จีช๊อค ซึ่งตอนนั้น ใครที่ไม่ใส่ ถือว่าเชยมากๆ
ของผมแม้จะเป็นของปลอม ก็ยังกล้าใส่ ตอนเด็กไม่รู้หรอก อะไรปลอมอะไรแท้ ขอให้ใส่แล้วเท่ ไม่อายเพื่อนเป็นพอ
เรือนโตๆ สีดำอีกแล้ว ผมมีความรู้สึกพิเศษว่า นาฬิกาสีดำจะสวยกว่าสีอื่นจริงๆ
เพราะมันอาจจะตัดกับข้อมือขาวๆของผม ที่นับวันก็เริ่มจะดำขึ้นตามการโดนแสงแดดในชีวิตประจำวัน
นาฬิกาที่ผ่านข้อมือผมนั้น มีทั้งถูกและแพง ไม่ว่าจะเป็นคาสิโอ้เอย ดีเซลทั้งจริงและปลอมเอย
พูม่า ไนกี้ อาดิดาสเอย โรเล็กซ์ทั้งจริงและเก๊เอย แม้แต่แทค ฮอยเออร์ที่ราคาถือว่าแพงสำหรับฐานะยาจกอย่างผม
ก็เคยได้ลงเอยกับข้อมือของผมให้เพื่อเป็นเกียรติกับมันสักครั้ง จนบัดนี้ ผมกลับมาตกลงปลงใจไปกับยี่ห้อฟอสซิล
ซึ่งเป็นนาฬิกาสายเหล็ก มีหน้าปัดที่เป็นไททาเนี่ยมสีครามน้ำทะเล บ่งบอกถึงความเท่ตามความนิยมจากอายุ
..เพราะตอนนี้ผมไม่ค่อยชอบจีช๊อคหรือนาฬิกาแบทแมนแล้วน่ะสิ เพราะผมโตแล้ว ..

แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงไม่เปลี่ยน แม้ว่าเวลาจะเปลี่ยนผันไปอีกนานแค่ไหน …

ผมใส่นาฬิกาข้างขวา…
เฮ่!! มันไม่แปลก ผมก็เคยเห็นใครบางคนใส่นาฬิกาข้างขวาเหมือนกัน ก็เยอะอยู่นะ
แต่พอมาสังเกตดีๆ ก็เหมือนกับว่า คนจะใส่ข้างซ้ายเยอะกว่า แต่เหตุผลที่ผมใส่ข้างขวามีอยู่ไม่กี่ประการคือ

ใส่แล้วมันเท่ และผมถนัดขวา แต่ก็เคยมีเพื่อนซักคนถามว่า ทำไมถึงใส่นาฬิกาข้างซ้าย เดี๋ยวก็เขียนหนังสือไม่ถนัดหรอก
ผมก็ทนใส่แบบนี้ เมื่อไหร่ที่มันขัดขวางการเขียนนัก ก็ถอดออกซะสิ จะใส่ข้างนี้ใครจะทำไม
มันก็กลายเป็นหนึ่งในชีวิตประจำวันติดตัวไปเสียแล้ว เวลาจะออกจากบ้าน
ก็จะหยิบขึ้นมาสวมใส่โดยไม่ต้องลังเลว่าควรจะเป็นข้างไหน ข้างขวาแน่นอน …

แล้วมันเกี่ยวอะไร.. ทำไมต้องพูดถึง.. ผมแค่คิดว่า คนเรานี่ต้องดำเนินชีวิตตามความเคยชินไปตลอดชีวิตเลยหรือเปล่า
เช่นบางคน เช้ามาต้องกินกาแฟก่อน หรือ ตอนเย็นต้องออกไปโขกหมากรุก แบบนี้ทุกวันๆ
เมื่อลองไตร่ตรองดูตามประสาคนคิดมาก จึงนึกสนุกขึ้นได้ว่า ถ้าเราลองทำอะไรที่เราไม่เคยทำ ไม่เคยชิน
บางทีเราอาจจะได้มุมมองแปลกๆใหม่ๆ จากที่เราไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน .. แม้การเปลี่ยนข้างนาฬิกาก็เหอะ
สมมติว่าพรุ่งนี้ ผมลองเปลี่ยนมาใส่ข้างซ้าย แน่นอน มือซ้ายของผมไม่ค่อยจะมีแรง และตัวนาฬิกามันก็หนักพอสมควร
ผมก็จะไม่ชิน ไม่มีความมั่นใจ ยกขึ้นมาแบบเก้ๆกังๆ แต่ถ้าผมทำแบบนี้ล่ะ ผมใส่มันไปตลอดเป็นเวลาหนึ่งปี
ความเคยชินจะเข้ามาแทนที่ทันที ไม่แน่ หลังจากนี้ไปชีวิตของผมอาจจะต้องใส่นาฬิกาข้างซ้ายไปตลอด
จนจวบสิ้นลมหายใจก็เป็นได้

ดังนั้นหนึ่งชีวิต ทำไมเราต้องยึดติดว่าสิ่งใดที่เราต้องทำ และสิ่งใดที่เราไม่ต้องทำ
ทำไมเราต้องยึดถือยึดมั่นไปกับอะไรที่มันเป็นแค่ของนอกกาย ทำไมเราต้องผูกติดกับค่านิยมหรือความเคยชิน
ทำไมเราไม่ลองออกค้นพบประสบการณ์แปลกใหม ่ที่แตกต่างออกไปจากทุกๆวันที่เคยเป็น
ทำไมอะไรๆที่เคยเห็นจึงต้องเห็นและเป็นอยู่แบบนั้น …
แล้วทำไมล่ะ… ผมจึงต้องใส่นาฬิกาข้างขวาอยู่เหมือนเช่นทุกวัน
บางที เจ้าข้อมือข้างซ้าย ก็ไม่อยากโดนแดดเต็มๆอยู่ข้างเดียวก็เป็นได้..
งั้น.. พรุ่งนี้ถ้าผมออกไปข้างนอก ผมก็จะลองทำดูซักครั้ง …

ผมจะใส่นาฬิกาข้างซ้าย

ร่วมวิจารณเรื่องนี้ ที่นี่

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes