ก่อนจะมาเป็นแมงดา

มิถุนา 2539
ผมเรียนที่สถาบันแห่งหนึ่ง ที่มีผู้หญิงเป็นจำนวนหัวมากกว่าผู้ชาย
ผมเลือกที่จะเข้าเรียนที่นี่เพราะมีเหตุผลบางอย่าง
อาทิตย์ที่ 3 ของการเข้าเรียน ผมยังไม่สนิทกับเพื่อน ๆ ในห้อง

ยังนั่งคนเดียวไม่มีกลุ่ม

วันนั้น เรียนวิชาคอมพิวเตอร์ ผมเดินไปที่เครื่องประจำ
เพราะอาจารย์ จะให้นั่ง ตามเลขที่ แต่วันนี้ มีคนมานั่งแทนที่
อีนี่ใครวะ ก็น่ารักอยู่หรอก แต่แม่งมานั่งแทนที่กู ผมคิดในใจ
แล้วก็ได้บอกให้เขาย้ายที่ไป เพราะอาจารย์จะเข้ามาแล้ว

แต่คำตอบที่ได้กลับมาก็คือ
นายเป็นผู้ชายไหม ทำไมไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย

ผมก็เลยเดินไปที่โต๊ะของหล่อน อนิจจา คอมเครื่องนี้พัง

ยอมไม่ได้

ผมคิดในใจแล้วเดิน กลับไปหาแม่นั่นเหมือนเดิม

เธอ
คอมเครื่องของเธอมันพัง เรานั่งไม่ได้หรอก

มันยืนขึ้น ชี้หน้าแล้วตะคอกอย่างหมดสวย ว่า

ไอ้หน้าตัวเมีย แค่นี้ยอมให้ผู้หญิงไม่ได้เหรอวะ

เพื่อน ๆ ในห้องหันมามองกันแทบทุกคน

อะไรวะ

ผมเริ่มคิดคนเดียว หน้ามันชาไปหมด
คงเป็นเพราะไม่เคยอยู่ในสังคมแบบนี้ มาก่อน
เพราะผมบวชเรียนมาตั้งแต่ มัธยม 1 จนถึงมัธยม 6
พอมาเจอแบบนี้ มันอึ้งครับ

ผมก็เลย วางมือบนใบหน้าเธอ เบา ๆ
ที่สังคมแห่งใหม่ของผมเรียกว่าตบนั่นแหละครับ

หน้าเธอสะบัดตามแรงเหวี่ยงของผ่ามือ หยาบ ๆ ของผม

ฮ่า ๆ มันสะใจสิ้นดีอย่างงี้นี้เอง

แก้มของสาววัยรุ่น มันช่างนิ่มเสียนี่กระไร ผมนึกลำพองในใจ
แต่เจ้าของแก้มน้ำตาไหลพราก
เหตุการณ์นี้ผ่านไป ผมได้มีเพื่อนสนิท คือ พวกที่ไม่ชอบหน้าหล่อนคนนั้น

และกลายเป็นคนหน้าตัวเมีย

…………………………………………………

ปีที่ 2 ที่ผมเรียนที่นี่ ผมคบผู้หญิง แทบนับคนได้
เลือกคบเฉพาะคนที่การเงินดี หน้าตาไม่เกี่ยวการเงินดูจากตรงไหน
ผมไม่ได้ตามไปดูที่บ้านเขาหรอก ผมจะมีวิธีทดสอบพวกหล่อนเอง

คนแรกเลยชื่อพิม เป็นลูกสาวตำรวจ จะซื้อกับข้าวมาให้ทุกเย็นหลังเลิกเรียน
และวันหยุดจะมารับไปกินข้าว

คนที่ 2 ชื่อเจี้ยบ ลูกสาวครู
คนนี้ จะให้ตังค์ผมใช้ อาทิตย์ ละ 500 บาท

สุดท้ายชื่อ อ้อ มีปัญหาเมื่อไหร่ ขอได้ตลอด
เห็นไหมล่ะ กว่าจะหาแฟนได้แต่ละคนมันยากนะ

ทั้ง 3 คน ผมคบพร้อมกัน
พิม จะมาหาที่บ้าน เจี้ยบจะเจอกันที่ วิท’ลัย
ส่วนอ้อ เวลามีปัญหาผมจะไปหาเธอที่บ้าน

จนถึงวันที่ผมเรียนจบ
ผม กับแฟนก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย

………………………………………..
…………
….
..

ก่อนถึงปัจจุบัน.

ผมคบกับ แคท เป็นเจ้าแม่ปล่อยเงินกู้นอกระบบ
ผมปรนเปรอเธอทุกอย่าง จนเธอติดใจ
และเธอก็ให้ความสุขสบายแก่ผม

อยากได้อะไรเธอหาให้

นี่ผมถูกเธอเลี้ยงไว้เหรอ ผมเคยคิดในใจ
บางทีก็อายเวลากรอกเอกสาร ตรงช่อง งานที่ทำ
ผมไม่รู้ว่าจะกรอก ว่ายังไงดี
3 เดือน กับเงิน เจ็ดแสนกว่าบาท ที่เธอนำมาปรนเปรอผม
และเมื่อเงินใกล้หมด ผมก็ตีตัวออกห่าง

ปัจจุบัน

ผมคบกับ อั้น สาวคนนี้ไม่สวยหน้าตาธรรมดาพื้น ๆ แต่ใจถึงกว่า
เธอซื้อรถให้ผมขับถึงจะไม่ใช่ชื่อผมก็ตาม เธอให้เงินผมใช้ เช่าบ้านให้อยู่
ทุกอย่างเพื่อผม ผมรักเธอจัง ~~~~~ ผมรักเงินขอเธอจัง
~~ ผมชอบชีวิตแบบนี้จัง

ถึงใครจะว่าผมหน้าตัวเมียผมก็ไม่เถียง
เพราะผมเป็นแบบนั้นตั้งแต่ตบเพื่อนที่ห้องเรียนวันนั้นแล้ว
ชีวิตที่ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร แค่ให้ความสุขเธอก็พอ

ผมชอบจริง ๆ เลย
ผมคงจะเป็นแมงดา ที่โตเต็มที่แล้วล่ะสิ
ตอนนี้ผมกำลังมองหา บรรดาเมียฝรั่ง ที่ขี้เหงา เวลาผัวไม่อยู่

เหล่านี้คงจะให้ผมได้ไม่ใช่น้อย ๆ

เพราะผมอยากขับ BMW ครับ

บันทึกของแมงดาปีกบาง

ร่วมวิจารณ์เรื่องนี้ ที่นี่