เรื่องดีๆ ที่ผ่านมาแล้ว : เรื่องสั้นเข้าประกวด cunm’s award เรื่องที่ ๑๓
เรื่องดีๆ ที่ผ่านมาแล้ว
“วันที่จับมือกันเธอและฉันยังจำได้ไหมว่าเมื่อไหร่……”
ความเป็นจริงสำหรับวันนี้..คำตอบคงไม่ได้จากเธอ
แค่คำตอบจากฉัน เธอจะได้เสมอแค่เธอยอมรับฟัง
“ทุกอย่างก็เหมือนจะเป็นใจให้เจอะและพบความสดใส….”
เมื่อคราวก่อน ที่เรายังคงมองหน้ากัน มือเรายังคงกุมกันไว้อย่างแนบแน่น
สายตาที่แก่นซน คำพูดที่ไม่ค่อยหวาน แต่แม้กระนั้น ในใจเรารู้ดีว่าเรารักกัน
เรื่องเหล่านั้น ใช้ระยะเวลาประมาณเกือบหนึ่งปีเห็นจะได้
แต่สุดท้าย มันก็จบลงแบบไม่คาดฝัน
เรื่องนี้ยังไม่มีใครตาย มีก็แต่แค่เจ็บจวนเจียน แต่ก็ยังไม่ตาย
ทุกวันนี้ก็ยังคงหายใจ แม้ตอนนี้จะหายใจขัดข้องเพราะอาการหวัดอันโหดร้าย
จากพิษกัญชาและลมแอร์คอนดิชันเนอร์หลายร้อยพันหมื่นบีทียูในฮอลล์ใหญ่
ที่จัดงานแสดงคอนเสิร์ตที่หนึ่ง..
ที่อยากจะยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดถึง กล่าวอ้าง และค้นลึกตรึกตรอง
ถึงความทรงจำเก่าๆ เพียงเพราะงานนี้ ในปีที่แล้ว เราอยู่ด้วยกัน ..
ปีที่แล้ว ฉันดูThe travelers วงแจ๊ซวงโปรดของฉัน กับเธอ..
ฉันมีความรู้สึกว่ามีความสุขเหลือเกิน
ปีนี้..ฉันยังคงดูวงนี้เช่นเคย .. ศิลปินยังคงเล่นดีและเก่งเหมิอนเช่นเคยเป็น
ฉันมีความสุข… แต่คงมิอาจเทียบกับปีที่แล้ว มันคนละเรื่องกันเลย
อะไรๆก็ย้อนหวนคืนกลับมา มันวิ่งวนรอบในหัว
มันจะหยุดพักก็ต่อเมื่อต้องการให้ระลึก
ระหว่างที่เดินอยู่ในงาน มันหยุดวิ่งบ่อยๆ
บ่อยจนผมรำคาญ น้ำตาที่พักหายไปแล้วช่วงหนึ่ง ค่อยรินบางๆ
และหายไปอย่างรวดเร็วด้วยความอาย
จะให้ใครเห็นน้ำตาตอนนี้ได้อย่างไร …
ไม่คิดว่าเราจะได้กลับมาคืนดีกัน
ไม่คิดว่าเราจะได้เจอกันอีก
แต่ไม่เคยสามารถเลิกรักคนๆนี้ได้เลย…
ทุกๆสิ่งสวยงาม เกินกว่าจะลบเลือน
แม้จะเป็นแค่ ”เรื่องดีๆ ที่ผ่านมาแล้ว”
“เมื่อเจอะอะไรดี ก็คิดถึงเธอจับใจ”
พระเอกคนนั้นที่เธอชอบ หนังเรื่องนี้ที่เธอบอกว่าอยากดู
สถานที่ที่เราอยากไปเที่ยวด้วยกัน เสื้อผ้าที่เธอได้แต่ยืนกรี๊ดอยู่หน้าร้าน
เพลงนี้ที่เราร้องพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายเสมอๆ แล้วอมยิ้มกันอยู่ในท
ีเมื่อได้ยินเสียงของฝ่ายตรงข้าม ถ้าจะให้พูดอะไรๆน้ำเน่าๆ ก็คงจะเรียกได้ว่าใจตรงกัน
เมื่อไหร่ที่ฉันตกอยู่ในสถานการณ์หนึ่งๆ ที่เราเคยทำ เคยคิด และเคยพูดถึง
ฉันมีอันได้ต้องยกประโยคหรือการกระทำของเรา มาเล่าให้คู่สนทนาฟังเสมอๆ
เขาอาจรำคาญ หรือเพียงได้แต่ด่าว่าฉันในใจสำหรับความเพ้อ ที่ไม่ยอมหยุดนิ่ง
สิ่งใดที่ฉันเจอ สิ่งใดที่ชั้นพบ สิ่งใดที่ชั้นได้ยิน สิ่งใดที่ชั้นได้ฟัง
“อะไรที่แสนดี อะไรที่สำคัญ ไม่มีสิ่งไหนลบเลือนจากฉัน
เรื่องราวดีๆเหมือนฝัน
ที่เราเคยดีต่อกัน
ฉันยังคงจำได้ทุกวัน
แม้ไม่เป็นดังเดิม”
เสียงแอร์เอ่ยเฉื่อยที่เอาแต่ร้องหวี่ๆ ถ้าเราสังเกตถึงมัน เมื่อตั้งใจฟัง
เราอาจจะรำคาญ ไม่พอใจ ทำไมมันต้องดัง
แต่เมื่อเราปล่อยตัวเอง ไปกับกระแสลมที่มันนำมาให้
โดยมิได้ใส่ใจในเสียงของมัน อาจจะเป็นเพราะว่าเรายุ่งจนมิได้สนใจ
หรืออาจจะไม่คิดถึงมันอย่างเป็นสำคัญนัก
ผมพูดรวมถึง เสียงพัดลมคอม
เสียงน้ำหยดจากปลายก๊อก
เสียงเคาะคีย์บอร์ดจากก้นบึ้งของหัวใจในวันนี้
ถ้าคนเราใส่ใจ ในสิ่งที่เกิดขึ้น แม้ในขณะนี้
หรือกระทั่งแม้ในอดีต… สิ่งเหล่านั้นจะทำให้คุณได้พบมุมมองแตกต่าง
ซึ่งมันจะทำให้คุณได้พบเจอกับ “เรื่องดีๆ ที่ผ่านมาแล้ว”
ผมระลึกความทรงจำของรักเราไว้เสมอ
เพียงเปิดก็เจอ ไม่ว่าเรื่องไหน ผมไม่เคยลืม
สามร้อยกว่าวันที่เรามีด้วยกัน ผมคิดว่าผมสามารถพูดออกมาได้หมดนะ
บทความนี้ คนอ่านอาจจะคิดว่าผมเพ้อ เป็นแค่บทความไร้สาระ
แต่ถ้าคุณอ่านมันแล้วฟังเสียงที่อยู่รอบตัวไปด้วย
หวนกลับไปคิดถึงอดีตที่คุณมีด้วย
ผมเชื่อ ว่าคุณจะพบกับเรื่องดีๆที่คุณได้เคยผ่านมาแล้วแน่นอน
ถึงมันจะเศร้า แต่เราก็ยังมีความสุข
“แม้จะเป็นแค่เพียงช่วงหนึ่ง ช่วงเวลาสั้นๆ ฉันไม่อาจลืมไปได้
ชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ อีกมาก..มาย
แต่ขอจำเอาไว้ ว่าเรารักกัน”
Dedicate to makora..
Fick 12/11/50 16.25 in dad’s office
หมายเหตุ ภายใน “ … “ เป็นเนื้อเพลงจากวงsuper baker ที่ข้าพเจ้าชื่นชอบ
ยกเว้น “..” ในสามบรรทัดสุดท้าย เป็นเพลงที่ข้าพเจ้าแต่งขึ้นเองเพื่อเธอ…
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

